โดย...วศิน สิริเกียรติกุล
โครงการแลนด์บริดจ์ล้านล้านบาท อาจฟังดูน่าสนใจตามหน้าข่าว แต่มันจะมีประโยชน์อะไร? ถ้าเงินมหาศาลนั้นต้องแลกด้วยทรัพยากรธรรมชาติที่ประเมินค่ามิได้ โดยทิ้งไว้เพียงคราบน้ำมันและปัญหาขยะให้คนในพื้นที่แบกรับ
สำหรับวศิน ความภาคภูมิใจที่กินได้จริงของคนท้องถิ่น คือโครงการที่ "สร้างงาน สร้างปัญญา และรักษาบ้านเกิด"
ทำไมเราต้อง "หยุด" เพื่อ "ทบทวน"?
หากรัฐบาลกล้าเปลี่ยนทิศทาง ย้ายงบประมาณที่จะไปลงทุนกับโครงการที่ยังมีความเสี่ยงสูง มาเป็นการ "ต่อยอดสิ่งที่มีอยู่แล้ว" บนถนนสาย 44 (Southern Seaboard) เราจะเห็นการก้าวกระโดดที่มั่นคงและยั่งยืนกว่า
วศินขอนำเสนอ แนวคิด 3 สร้างรากฐาน ปลุกปั้น “มหานครอันดามัน”
1. ขยายจุดเชื่อมต่อให้ถึงฝั่งทะเล (The Last Mile)
เชื่อมอันดามันและอ่าวไทยให้สมบูรณ์แบบบนฐานที่ดินเดิมที่เวนคืนไว้แล้ว 200 เมตร ไม่ต้องเริ่มนับหนึ่งใหม่ให้เสียเวลาและงบประมาณมหาศาล นี่คือต้นทุนที่รัฐมีอยู่ในมือแล้ว แต่กลับถูกปล่อยให้รกร้างมานานกว่า 20 ปี
2. รถไฟความเร็วสูงทางคู่: ขนส่ง "คน" และ "โอกาส"
เราไม่ต้องการแค่รางเพื่อขนตู้คอนเทนเนอร์ แต่ต้องเป็นระบบรางที่เคลื่อนย้ายผู้คนและความเจริญ เชื่อมอ่าวไทย-อันดามัน เชื่อมนักท่องเที่ยวจากเกาะสมุย-เกาะพีพี ให้ง่ายขึ้น โยงใยระเบียงเศรษฐกิจภาคใต้เข้าด้วยกัน เพื่อให้ภาคใต้เป็นเนื้อเดียวในเชิงโครงสร้างและโอกาสทางการแข่งขัน
3. สร้าง "ปัญญา" และ "สุขภาพ" (Wisdom & Health Hub)
ย้ายงบประมาณจากการตัดถนนถมทะเล มาสร้าง มหาวิทยาลัยชั้นนำ และ โรงพยาบาลระดับโลก บนทำเลทองสาย 44 เพื่อให้ลูกหลานคนกระบี่ พังงา ภูเก็ต ระนอง ตรัง และสตูล ได้เรียนและรักษาในมาตรฐานสูงสุดในถิ่นฐานบ้านเกิด โดยไม่ต้องฝ่าฟันเข้าสู่กรุงเทพฯ
จาก "จังหวัดท่องเที่ยว" สู่ "มหานครอันดามัน"
วิสัยทัศน์นี้จะทำให้ภาคใต้ฝั่งอันดามันไม่ได้มีดีแค่หาดทรายสวยงาม แต่จะมีศักยภาพเป็น "หัวใจใหม่ของเศรษฐกิจเอเชีย" ผ่านองค์ประกอบที่มีความพร้อมระดับสูงสุด
• เมืองใหม่ที่ยั่งยืน: เรามี อ่างเก็บน้ำคลองหิน ต.อ่าวลึกน้อย อ.อ่าวลึก จ.กระบี่ ที่ท่าน สส.สาคร เกี่ยวข้อง เคยผลักดันไว้จนสำเร็จเพื่อรองรับความต้องการน้ำจืดในอนาคต นี่คือเส้นเลือดใหญ่ที่จะหล่อเลี้ยงเมืองใหม่และระบบจัดการสิ่งแวดล้อมที่เข้มงวด
เศรษฐกิจที่กินได้ยาวนาน: เราจะมีรายได้ที่หลากหลาย ทั้งจากอุตสาหกรรมสะอาด โลจิสติกส์ยุคใหม่ การศึกษาชั้นสูง และการแพทย์ระดับสากล ลดการพึ่งพาเพียงการท่องเที่ยวอย่างเดียว
อนาคตที่คนใต้ต้องเป็นเจ้าของ
“เราไม่ต้องการโครงสร้างรกร้างที่เป็นเพียงทางผ่าน แต่เราต้องการโครงสร้างพื้นฐานที่เปลี่ยนชีวิตคนกระบี่และพี่น้องชาวใต้ไปตลอดกาล”
เรามีถนนที่กว้างที่สุด มีแหล่งน้ำดิบที่พร้อม และมีศักยภาพที่โลกต้องการ ขาดเพียง "ความกล้าที่จะเปลี่ยนยุทธศาสตร์" เพื่อให้ความเจริญครั้งนี้ไหลเข้าสู่กระเป๋าคนท้องถิ่นอย่างแท้จริง
แล้วทุกคนละคิดเห็นอย่างไร เรามาแลกเปลี่ยนกันครับ